آثار تربيتي امام رضا(ع) در تعالي باورهاي معنوي مردم ايران

چکیده

هدف از نگارش مقاله، توصیف و بررسی تاثیر تربیتی امام رضا (ع) در تعالی باورهای معنوی مردم ایران است. پژوهش حاضر با بهرهگیری از رویکرد کیفی و با روش توصیفی- تحلیلی انجام و با استفاده از منابع موجود و در دسترس به توصیف و تحلیل پیامدهای حضور امام رضا (ع) در ایران در دوران حیات و بعد از شهادت پرداخته شد. برای رسیدن به هدف فوق، ابتدا شناختی از وضع معنوی ایرانیان قبل از حضور امام رضا (ع) به ویژه در دوران ساسانیان لازم بود که بصورت گذرا و اجمالی به آن پرداخته شد و مشخص گردید؛ بخاطر وجود ظلم و ستم حاکمان، مردم ایران به دنبال آئینی می گشتند که عدالت و مساوات جزء مولفه های آن باشد. اما با ورود اسلام و با شناخت ابتدایی از آن، مردم ایران در می یابند؛ راه نجات همین دین و مجریان آن است. لذا مردم ایران به خاطر عملکرد ناصحیح حاکمان غاصب و دنیا خواه بنی امیه و بنی عباس بر ممالک اسلامی من جمله ایران نه تنها عطش معنویشان لبریز و بهره مند نمی گردد که مورد ظلم وتحقیر هم واقع می شود. در نهایت باحضور امام رضا (ع) در ایران و فرصت ولایت عهدی ایشان و اقدامات موثر آن بزرگوار[1]، مردم به سمت معنویت واقعی هدایت شدند و بعد از شهادت ایشان نیز با ترویج فرهنگ زیارت و حضور سادات دعوت شده توسط این امام عزیز، مردم ایران در معنویت رشد فزاینده ای پیدا کردند.

کلید واژه: امام رضا (ع)، معنویت، تربیت معنوی، ایران.